Araz – Mirese Pashimoonit

میرسه پشیمونیت تاریخشو نمیدونم

یه روزی قصره دلم نبین الان یه ویرونم

من عادت دارم به زمین خوردنو بلند شدن

یه روزی میبینی منو رو استیج که میخونم

انقده اوج میگیرم که یه روز ستاره شم

عکسمو ببینی روی درو دیوارای شهر

هرجا که رفتی میشنوی موزیکامو هی

اون روز برمیگردی بم ولی افتادی از چشم

اشتباه کردم من از اول

اصن تو نبودی در حدم

نبودی تو روزای سختم

نمیخوام

باشی تو روزای قشنگم

درسته شکوندی منو ولی اون حرفای آخرت

انگیزه به من داد

منی که پریدنو بلد نبودم

خدا اومد پروازو یادم داد

منو رسوند به هرچی که خواستم

به هرچی که ارزوشو داشتم

الانم همین اشک ذوقی که از

مامان و بابا میبینم بسه واسم