Mohsen Chavoshi – Mahi Kenare Rood

رسمو بهم زدی

با من قدم زدی

از عشق دم زدی

تا روزگارمو

بعدا سیاه کنی

رو ردپای رود

بارون گرفته بود

شب جون گرفته بود

چادر زدم که تو

موهاتو وا کنی

گفتم که جونمو

قلب جوونمو

قد کمونمو

نذر چشات کنم

تا اعتنا کنی

کشتی بهارمو

قلب مزارمو

دار و ندارمو

دادم که دردمو

شاید دوا کنی

چشمای آسمون

رنگین ترین کمون

تعارف نکن بمون

کفشاتو دربیار

تا خون به پا کنی

درداتو مو به مو

تو گوش من بگو

تا خنده هاتو تو

جغرافیای عشق

فرمانروا کنی

ماهی کنار رود

از غصه مرده بود

خوابم نبرده بود

گفتی که نذرتو

باید ادا کنی