Mohsen Chavoshi – Zamire Khodsar

طبعم همه خشک است حقیقت

شیرین شوم از شهد شکوهت

ای خسرو شیرین دهنان قند

دمادم پرساز رگ نی شکرم را

مرداب مرا زنده کن ای دوست

از چشمه ی صافت بدهم تا سیراب شوم

جان به کف آرم تبدیل کنم پا و سرم را

چون پس رود رحمت جانان

ما پس رویم تا که بماند

بر چهره ی ما رحمت باران دریا ضمیر لاغرم را

نا باب مرا باب کن ای دوست

تا بال شوم سوی تو آیم

آزاد شوم از دو جهانت دریاب ضمیر خودسرم را

حق القدمت را با جان دهم ای دوست

دریاب تنم را دریاب سرم را

حق القدمت را با جان دهم ای دوست

دریاب تنم را دریاب سرم را

حق القدمت را با جان دهم ای دوست

دریاب تنم را دریاب سرم را

حق القدمت را با جان دهم ای دوست