Roozbeh Bemani – Boose Akhar

بوسه آخر دم قطارم بعد تو یه مرگه ادامه دارم

یه چمدون بی سفر یه جنگجوی بی سپر

یه جنگم بدون تو که تکیه داده به تبر

یه سکوت بی امونم نمیدونم چی بخونم

که به گوش صدامو برسونم ...

بغض به گلو رسیدم من به گریه قد نمیدم

گریه باشه واسه وقتی تورو دیدم

یه شهر دوری کنار مرزم جایی مجاور غمت

تو پایتختی عجیبه اینکه نمیشه پیدا کنمت

هرجا که یادت میکنم مثل یه جنگ تن به تن

چه خاطرت چه خاطرت رحم نمیکنن به من